เริ่มต้นด้วยภารกิจการดู

ตัดสินใจว่าคุณต้องการตัดสินพื้นผิวที่ปิด แผงที่กว้างขึ้น หรือรายละเอียดเสื้อผ้าที่เย็บ มุมมองระยะใกล้มีประโยชน์ในการอธิบายการเปลี่ยนแปลงและพื้นผิวในแนวทแยงที่มองเห็นได้ แต่อาจเน้นย้ำจุดสนใจเล็กๆ มากเกินไป การตัดขนาดใหญ่ช่วยให้คุณตัดสินขอบเขตของรูปแบบได้ การทดลองตัดเย็บเสื้อผ้าช่วยให้คุณประเมินตำแหน่งได้ รักษารหัสตัวอย่างให้เหมือนกันในมุมมองเหล่านี้ และบันทึกสิ่งที่แต่ละมุมมองสามารถตอบได้จริง

บันทึกขนาดรูปแบบภาพตามต้องการก่อน

จังหวะรูปแบบภาพขนาดเล็ก กลาง และใหญ่เป็นป้ายกำกับลักษณะบรรณาธิการที่นี่ มีประโยชน์สำหรับการจัดการอภิปรายโดยไม่มีขอบเขตมิลลิเมตรสากล บันทึกว่าทำไมจังหวะจึงรู้สึกเงียบหรือโดดเด่นบนแผงที่ต้องการ หากคุณได้รับการวัดซ้ำด้วยรูปแบบทางกายภาพในภายหลัง ให้แนบหน่วย วิธีการ และเอกลักษณ์ของตัวอย่าง อย่ากรอกข้อมูลในช่องการวัดจากขนาดภาพ และอย่าถือว่าผลิตภัณฑ์ผ้าอื่นมีรูปแบบซ้ำกันเนื่องจากมีป้ายเดียวกัน

แยกคอนทราสต์ของสีออกจากกัน

สองทิศทางสามารถใช้ขนาดรูปแบบการมองเห็นร่วมกัน แต่อ่านต่างกันเนื่องจากสีอยู่ใกล้หรือห่างกันมากขึ้น เปรียบเทียบตัวอย่างภายใต้แสงและทิศทางที่บันทึกไว้เดียวกัน เก็บการอ้างอิงสีจริงไว้เมื่อตัวเลือกมีความเฉพาะเจาะจง การตั้งค่าหน้าจอและการถ่ายภาพสามารถเปลี่ยนความสัมพันธ์ที่ปรากฏได้ ดังนั้นภาพที่มีแนวโน้มควรนำไปสู่การเปรียบเทียบทางกายภาพ แทนที่จะได้รับการอนุมัติสีขั้นสุดท้าย เขียนว่าลำดับความสำคัญเป็นสนามที่เงียบสงบ จังหวะแนวทแยงที่มองเห็นได้ หรือเป้าหมายที่ปรากฏอื่น ๆ

อธิบายพื้นผิวที่คุณต้องการตรวจสอบ

รูปแบบที่ชัดเจน พื้นผิวที่นุ่มนวล และด้านหน้าของผ้าที่ดูกะทัดรัด ทำให้เกิดคำถามที่แตกต่างกันสำหรับตัวอย่างทางกายภาพ คำอธิบายเหล่านี้ไม่สามารถระบุองค์ประกอบของเส้นใย ความอบอุ่น ความทนทาน หรือผ้าม่านได้ บันทึกลักษณะที่ปรากฏและถามว่าควรประเมินผลิตภัณฑ์ผ้าสำเร็จรูปที่เสนอสำหรับเสื้อผ้าอย่างไร ในกรณีที่การเย็บ การรีด หรือการบุผ้าอาจส่งผลต่อผลลัพธ์ ให้วางแผนการทดลองรายละเอียดในท้องถิ่น ให้ผลลัพธ์เชื่อมโยงกับตัวอย่างและสภาวะจริง แทนที่จะขยายไปยังทุกทิศทางที่ดูคล้ายกัน

ใช้แค็ตตาล็อกเป็นรายการคำถาม

แค็ตตาล็อกปัจจุบันมีภาพประกอบที่มีป้ายกำกับและรหัสการพัฒนา โดยไม่มีการตรวจสอบข้อมูลจำเพาะของผลิตภัณฑ์ผ้า เพิ่มทิศทางเพราะมันอธิบายการตั้งค่า เปรียบเทียบได้สูงสุดสามทิศทางและขอตัวอย่างหรือการตัดที่ใหญ่กว่าเพื่อแก้ไขความแตกต่าง แผ่นกรองขนสัตว์ 100% ที่ได้รับการยืนยันจะแยกส่วนประกอบของเส้นใยที่ไม่รู้จักออก หากไม่มีตัวเลือกที่พอดี ให้ล้างตัวกรองหรือสร้างคำถามโดยไม่มีการอ้างอิง และอธิบายคำถามเกี่ยวกับเครื่องแต่งกายโดยตรง

การตัดสินใจและบันทึกของคุณ

เลือกทิศทางก้างปลา
ตรวจสอบตัดสินใจเก็บไว้อ้างอิงด้วย
การดูขนาดรูปแบบภาพเลือกรายละเอียดการปิด แผง หรือเสื้อผ้าเพื่อการตัดสินใจจริงรหัสตัวอย่างและเงื่อนไขการรับชมเดียวกัน
จังหวะของรูปแบบอธิบายลักษณะที่ปรากฏก่อนที่จะกำหนดขนาดที่วัดได้ป้ายคัดเลือก เหตุผลและรูปแบบ หลักฐานซ้ำ ถ้ามี
สีเปรียบเทียบความสัมพันธ์ภายใต้เงื่อนไขที่สอดคล้องกันการอ้างอิงสีทางกายภาพและแหล่งกำเนิดแสง
พื้นผิวขอตัวอย่างที่เสร็จแล้วและการทดลองที่เหมาะสมด้านหน้าของผ้า เสื้อผ้าที่ตั้งใจไว้ และคำถาม
ผลิตภัณฑ์ผ้าเปิดช่องวัสดุและอุปทานที่ไม่รู้จักทิ้งไว้รหัส ส่วนประกอบของเส้นใย GSM ความกว้าง และความพร้อมของตัวอย่าง

คำถามสำหรับขั้นตอนนี้

ป้ายบอกทิศทางสามารถแทนที่รูปแบบที่วัดซ้ำได้หรือไม่

ไม่ ป้ายกำกับจะจัดระเบียบการตั้งค่าลักษณะที่ปรากฏ การทำซ้ำรูปแบบที่วัดได้จำเป็นต้องมีการอ้างอิงทางกายภาพ หน่วย วิธีการ และสถานะการยืนยัน ฉลากเพียงอย่างเดียวไม่ได้ให้สิ่งเหล่านี้เลย

จะเกิดอะไรขึ้นหากทิศทางที่ฉันต้องการมีส่วนประกอบของเส้นใยที่ไม่รู้จัก?

ใช้เป็นตัวอย่างลักษณะที่ปรากฏและระบุข้อกำหนดองค์ประกอบของเส้นใยแยกกัน ขอผลิตภัณฑ์ผ้าที่ระบุซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการได้ องค์ประกอบของเส้นใยที่ไม่รู้จักไม่สามารถตอบสนองข้อจำกัดของวัสดุแข็งได้

ฉันสามารถเริ่มจากการอ้างอิงของตัวเองแทนได้หรือไม่?

ใช่ รักษาเอกลักษณ์ทางกายภาพ แหล่งที่มาของรูปภาพ และการอนุญาต อธิบายการใช้เสื้อผ้า และสอบถามข้อมูลตัวอย่างและผลิตภัณฑ์ผ้าใดบ้าง เครื่องมือสร้างการสอบถามทำงานโดยไม่มีทิศทางของเว็บไซต์