ใช้ตัวอย่างเพื่อจำกัดทิศทางให้แคบลง
สวอตช์เป็นจุดเริ่มเปรียบเทียบพื้นผิวที่เห็น ความสัมพันธ์สี และความรู้สึกของลาย วางผ้าตัวเลือกร่วมใต้แสงที่บันทึกพร้อมข้อมูลระบุให้เห็น หากถ่ายภาพให้เก็บมุมใกล้กับกว้างขึ้นเล็กน้อย อย่าใช้ผ้าชิ้นเล็กอนุมัติรูปลักษณ์ทั่วชิ้นหน้าโค้ต ระบุคำถามที่ชิ้นนั้นตอบได้กับเรื่องที่ต้องใช้ตัวอย่างใหญ่กว่า
ใช้ชิ้นผ้าขนาดใหญ่ตัดสินพื้นที่ทั้งแผง
ชิ้นผ้าขนาดใหญ่ช่วยดูนอกส่วนใกล้ที่สวยที่สุด วางราบ ระบุด้านผ้ากับทิศตามความยาว แล้วเทียบเส้นรอบรูปแผงที่ตั้งใจ ใช้แผ่นทาบที่ถอดออกได้ทำเครื่องหมายบริเวณกระเป๋า ปกพับ หรือช่องเปิด ไม่เดาตำแหน่งจากภาพครอป เก็บขนาดชิ้นผ้าและข้อมูลผ้ากับข้อสังเกต หากระบุตัวอย่างในภาพไม่ได้ชัด ให้ขออีกมุมมอง
วางแผนความยาวผ้าตัวอย่างเพื่อทดลองจริง
อาจต้องใช้ผ้าตัวอย่างเป็นเมตรเพื่อตัดเย็บรายละเอียดสำคัญ อธิบายเสื้อผ้าและชิ้นที่จะทำ ทิศ และการเทียบที่ต้องการ ความยาวขึ้นกับชิ้นแพตเทิร์น หน้ากว้างที่ใช้ได้ ช่วงลายซ้ำ และข้อจำกัดตัด ให้ช่างประเมินจากการวางตัดจริง ไม่ใช้ค่าเผื่อทั่วไปหรือความกว้างสมมติแทน ถามทีมผ้าว่าส่งความยาว เฉด และขั้นตัวอย่างใดได้
เขียนคำถามทดลองก่อนขอตัวอย่าง
ระบุคำถามเป็นประโยค เช่น กระเป๋าปะควรกลืนกับชิ้นหน้าหรือจงใจเปลี่ยนทิศ บอกผลที่จะตัดสิน ส่วนของเสื้อผ้า และเงื่อนไขที่ช่างต้องบันทึก เพิ่มคำถามผ้ารองทรง การเย็บ หรือการรีดเมื่อมีผลต่อรายละเอียด เชื่อมคำขอตัวอย่างกับงานนั้นให้วัสดุที่ได้ตอบได้ คำขอเพียงก้างปลาสวยทิ้งการตัดสินหลายอย่างไว้ไม่ระบุ
ยืนยันการจัดหาและรักษาผลลัพธ์
ขอรหัสผลิตภัณฑ์ผ้าที่เสนอ ส่วนประกอบของเส้นใย น้ำหนักสำเร็จรูป ความกว้างที่ใช้ได้ และรูปแบบที่วัดซ้ำก่อนที่จะจัดการตัวอย่างเป็นข้อกำหนดขั้นสุดท้าย ยืนยันความพร้อมของตัวอย่าง ค่าบริการ ปริมาณ และเวลากับทีมงาน เมื่อตัวอย่างมาถึง ให้เปรียบเทียบฉลากกับคำขอ เก็บชิ้นส่วนควบคุมไว้ และแนบข้อสังเกตของคุณกับ ID ของมัน หากตัวอย่างในภายหลังแตกต่าง ให้บันทึกเวอร์ชันใหม่พร้อมเหตุผล จำกัดการอนุมัติใดๆ ไว้เฉพาะคุณสมบัติและระยะตัวอย่างที่ได้รับการตรวจสอบตามจริง
เก็บชิ้นอ้างอิงสภาพเดิมไว้เทียบ
ก่อนใช้ชิ้นผ้าที่มีประโยชน์หมดกับการทดลอง ให้ตกลงว่าจะเก็บตัวตนกับรูปลักษณ์เดิมอย่างไร ให้ช่างเก็บชิ้นเทียบติดป้ายหรือบันทึกอ้างอิงเหมาะไว้ บันทึกนี้ช่วยการหารือถัดไปแยกผ้าที่เปลี่ยนจากความเปลี่ยนที่เกิดจากการทดลองทำเสื้อผ้า
กันพื้นที่ผ้าไว้ให้คำถามที่ต้องใช้ชิ้นต่อเนื่อง
ก่อนแบ่งชิ้นผ้าให้แต่ละฝ่าย ให้เรียงคำถามที่ยังไม่คลี่คลายตามโอกาสที่จะทำให้ต้องตัดตัวเลือกนั้นออก การไม่ชอบสีโดยรวมอาจตัดสินได้โดยยังไม่ต้องตัดผ้า แต่คำถามเกี่ยวกับมุมหน้าที่พับกลับต้องใช้ผ้าในรูปทรงเฉพาะ ขอให้ช่างทำตัวอย่างหาตำแหน่งของรูปทรงนั้นบนผ้าที่มี ก่อนตัดสี่เหลี่ยมเล็กแจกผู้ตรวจแต่ละคน สี่เหลี่ยมที่แบ่งง่ายหลายชิ้นอาจกินพื้นที่ต่อเนื่องเพียงแห่งเดียวที่ใช้แทนรายละเอียดจริงได้ การจัดสรรจึงควรระบุว่าพื้นที่ใดตอบงานอะไร แทนการให้ทุกแผนกได้ผ้าเท่า ๆ กัน
แยกการสังเกตที่ใช้ผ้าร่วมกันได้ออกจากงานที่เปลี่ยนสภาพผ้า ผู้ตรวจหลายคนอาจดูพื้นที่เดิมที่ยังสมบูรณ์ต่อกันได้ หากสภาพยังเหมาะกับคำถามของแต่ละคน แต่ชิ้นที่ติดวัสดุรองทรงหรือเย็บเป็นส่วนโค้งแล้วไม่ใช่ตัวแทนพื้นผิวที่ยังไม่ผ่านงานนั้น หากขั้นตอนหนึ่งทำให้คำถามถัดไปตอบไม่ได้ ให้เปลี่ยนลำดับ ขอผ้าชิ้นอื่นที่เหมาะสม หรือเลือกว่าคำถามใดคุ้มกับผ้าที่มี อย่ารับปากว่าแถบที่เหลือจะทำรายละเอียดโค้งได้ จนกว่าช่างจะเทียบรูปทรงจริงและทิศทางของมัน
เมื่อผ้ามีน้อย รูปแบบตัวอย่างที่มีประโยชน์อาจเปลี่ยนไป เสื้อสำเร็จที่ทราบว่าใช้ผ้าตัวเลือกใดอาจช่วยให้เห็นช่องเปิด แต่ไม่ได้ให้ชิ้นผ้าก่อนผ่านการตัดเย็บไว้เทียบ การจะเลาะหรือตัดผ้าจากเสื้อนั้นเป็นการดัดแปลงอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องมีการตัดสินใจ ในทางกลับกัน ชิ้นผ้าแบนขนาดใหญ่พออาจทำให้ปฏิเสธรูปลักษณ์ได้ก่อนใช้วัสดุกับการประกอบ ขอให้ผู้ให้ตัวอย่างบอกว่าแต่ละรูปแบบแทนอะไรจริง
เมื่อจัดสรรเสร็จ ช่างควรทราบว่าดูอะไรเป็นอย่างแรก ต้องกันบริเวณใดไว้ทำชิ้นประกอบที่ใช้ตัดสิน และงานใดยังขาดวัสดุ ข้อสรุปนี้ทำตามได้มากกว่าการบอกทุกคนให้ประหยัดผ้า แต่ปล่อยให้แต่ละฝ่ายเลือกตัดตรงไหนก็ได้ตามสะดวก หากยังกันพื้นที่สำคัญไม่ได้ ให้แก้แผนก่อนเริ่มงานที่ย้อนสภาพผ้าไม่ได้ ไม่ใช่รอให้เหลือเศษแล้วจึงลดคำถามให้เข้ากับสิ่งที่เหลือ
รู้ว่าชิ้นที่ได้รับแทนอะไร ก่อนนำข้อดีของมันมาใช้
ในซองเดียวอาจมีชิ้นสีที่ถูกใจ ผ้าชิ้นใหญ่กว่าแต่คนละเฉด และข้อมูลเป็นลายลักษณ์อักษรของผ้าที่เสนอ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นตัวอย่างที่แทนข้อเสนอเดียวกันโดยอัตโนมัติ ให้แสดงความสัมพันธ์ของชิ้นจริงว่าอะไรใช้ดูสี อะไรใช้ดูพื้นผิว และอะไรที่ผู้ให้ระบุว่าแทนสภาพการตกแต่งสำเร็จสำหรับการทดลองถัดไป หากความเชื่อมโยงขาดไป ให้ถามผู้ให้ตัวอย่าง ผ้าชิ้นใหญ่อาจใช้สำรวจรูปทรงเบื้องต้นได้ แต่ยังไม่เหมาะจะตัดสินรูปลักษณ์ทั้งหมดของสีที่เลือก
ระวังเป็นพิเศษเมื่อข้อดีที่ต้องการกับข้อมูลระบุตัวอย่างที่เชื่อถือได้อยู่คนละชิ้น สวอตช์เก่าที่ติดฉลากอาจยืนยันได้เพียงข้อเสนอเดิม ส่วนชิ้นผ้าหลวมที่สวยอาจยังไม่ทราบแหล่งที่มา อย่าย้ายฉลากของชิ้นแรกไปให้ชิ้นที่สองมีตัวตนเป็นผ้าชนิดเดียวกัน และอย่านำมิติของข้อเสนอปัจจุบันไปผูกกับสภาพการตกแต่งเก่าเพียงเพราะชื่อโครงการไม่เปลี่ยน หากพิสูจน์ความสัมพันธ์ไม่ได้ ให้ใช้ชิ้นที่ไม่แน่ชัดเป็นแรงบันดาลใจเท่าที่มันแสดงได้ และขอผ้าตัวเลือกที่ระบุชัดสำหรับการตัดสินที่ต้องพึ่งข้อมูลนั้น
ตัวอย่างหนึ่งอาจแทนการเปรียบเทียบได้บางเรื่อง โดยยังไม่ใช่ตัวอย่างมาตรฐานเพื่ออนุมัติ สมมติยอมรับสีระหว่างพัฒนาไว้หารือพื้นที่ที่เห็นบนกระเป๋า แต่เสื้อจริงจะใช้ผ้าที่ผ่านการตกแต่งอีกขั้น ให้ถามว่าความต่างที่เหลืออาจเปลี่ยนพื้นที่นั้นอย่างไร และตัวอย่างชนิดใดจะเผยผลได้ งานออกแบบที่เป็นอิสระจากช่องว่างนั้นดำเนินต่อได้เฉพาะในขอบเขตที่มีคำตอบ ไม่ควรขยายการยอมรับไปถึงลักษณะที่ยังไม่ได้เห็น
บันทึกควรอธิบายว่าทำไมชิ้นนี้จึงมีประโยชน์ แทนการเขียนเพียงว่าเป็นตัวแทน เมื่อได้ผ้าสำเร็จตัวเลือกจริงมาแทน ให้เปรียบเทียบคุณสมบัติที่ทำให้เลือกไว้ก่อนส่งต่อภารกิจทดลอง ข้อมูลระบุผ้า สภาพการตกแต่ง และสีต้องมาบรรจบกันในข้อเสนอจริง ไม่ใช่ประกอบเป็นผ้าสมมติจากหลักฐานที่ดีที่สุดในคนละซอง
ให้ผู้ตรวจต่างคนเห็นข้อเปรียบเทียบที่โต้แย้งกันได้อย่างมีประโยชน์
เมื่อหลายคนต้องตรวจผ้าตัวอย่างที่มีจำกัด ให้ส่งคำถามไปกับผ้า แทนการขอความเห็นได้ทุกเรื่อง นักออกแบบอาจดูว่าลายยังเป็นองค์ประกอบรองจากช่องเปิดหรือไม่ ช่างอาจดูว่าพื้นที่ที่มีแทนรายละเอียดที่เสนอได้หรือไม่ ส่วนผู้ลองสวมอาจดูว่าจุดสัมผัสของชิ้นประกอบยอมรับได้หรือไม่ ทั้งสามเป็นข้อสังเกตที่เสริมกัน การให้ทุกคนให้คะแนนผ้าโดยรวมอาจซ่อนข้อคัดค้านที่ชี้ขาดไว้ในค่าเฉลี่ยที่ดูดี ตั้งคำถามให้เฉพาะพอที่คำตอบต่างไปจะเปลี่ยนการกระทำถัดไป
ให้แต่ละคนสังเกตครั้งแรกก่อนเผยความชอบของผู้ตรวจคนอื่น จากนั้นจึงนำความเห็นที่สวนกันกลับมาดูพื้นที่เดียวกันของตัวอย่างและเจตนาของเสื้อเดียวกัน คำว่าลายวุ่นเกินไปที่ปก กับจืดเกินไปที่ลำตัว อาจถูกทั้งคู่ ประเด็นคือโครงการต้องการความสัมพันธ์ระหว่างสองบริเวณต่างจากนี้หรือไม่ หากผู้ตรวจใช้ผ้าคนละชิ้น ต้องตรวจความสัมพันธ์ของชิ้นเหล่านั้นก่อนขอความเห็นเพิ่ม หากคนหนึ่งดูเพียงจอ ให้ระบุขอบเขตนั้น ไม่ถือเป็นการเทียบสัมผัสหรือสีจากของจริง และไม่ให้ความเห็นยาวกว่ามีน้ำหนักเหนือกว่าเพียงเพราะฟังเหมือนมีศัพท์เทคนิคมากกว่า
ขั้นติดตามต้องแยกการเห็นไม่ตรงกันออกจากการให้ความสำคัญไม่ตรงกัน การดูผ้าจริงร่วมกันช่วยชี้ว่าทั้งสองเห็นส่วนลายเด่นชิ้นเดียวกันหรือไม่ แต่ตอบไม่ได้ว่าส่วนนั้นควรเป็นจุดเด่นของเสื้อหรือไม่ ซึ่งเจ้าของแบบต้องเลือก ข้อกังวลทางเทคนิคอาจต้องใช้ชิ้นประกอบที่ระบุชัดและคำตอบของทีมที่รับผิดชอบ ส่งความต่างที่ยังไม่ตกลง พร้อมตัวอย่างที่ยังใช้ตรวจได้ ให้ผู้ตรวจถัดไป แทนการขอให้เลือกข้างเพื่อจบคะแนนเสมอ
เมื่อการเปรียบเทียบที่จำเป็นตอบคำถามแล้ว ให้หยุดเก็บความชอบเดิมซ้ำ ๆ ผู้ตรวจเพิ่มมีประโยชน์เมื่อเป็นตัวแทนการตัดสินที่ยังขาด ไม่ใช่เพียงเพิ่มจำนวนคนที่ตอบว่าชอบ วิธีนี้ยังทำให้เห็นได้ว่าความเห็นใดต้องรอชิ้นประกอบใหม่ และความเห็นใดเป็นการเลือกเป้าหมายของแบบที่ผู้รับผิดชอบต้องตัดสินเอง
หาตัวอย่างทดแทนตามหน้าที่ที่ขาด แทนการยึดชื่อเรียก
หากส่งตัวอย่างที่เลือกมาในรูปแบบที่ใช้ตอบคำถามไม่ได้ ให้ถามก่อนว่าส่วนใดของการตัดสินยังเดินหน้าต่อได้ อีกสีหนึ่งของข้อเสนอที่ระบุแน่นอนอาจช่วยสำรวจโครงสร้างได้ เมื่อยืนยันความสัมพันธ์ของวัสดุที่เกี่ยวข้องแล้ว แต่ยังไม่ตอบรูปลักษณ์ของสีที่เลือก ส่วนผ้าคนละชนิดที่ดูคล้ายกันอาจมีปริมาณพอทดลอง แต่เพิ่มความต่างด้านพื้นผิวหรือการโค้งงอ นี่เป็นทางเลือกคนละแบบ อธิบายหน้าที่ที่ขาดก่อน เพื่อให้ผู้ให้ตัวอย่างตอบได้ว่าสิ่งทดแทนทำหน้าที่นั้นจริงหรือไม่
เทียบสิ่งทดแทนกับเหตุผลที่ทำให้ผ้าเดิมผ่านการคัดเลือก หากชอบผ้าเดิมเพราะลายสงบแต่ยังเห็นบนชิ้นหน้าแคบ การได้ผ้าชิ้นใหญ่ที่เลือกเพียงเพราะสีตรงยังไม่รักษาการตัดสินนั้น ต้องดูชิ้นหน้าของมันเอง หากผ้าเดิมมีไว้สื่อสัดส่วนกระเป๋าเท่านั้น สิ่งทดแทนอาจใช้สำรวจได้โดยยังไม่กลายเป็นผ้าที่เลือก หากทั้งสองทางตอบคำถามจำเป็นไม่ได้ ให้พักการทดลองนั้นหรือกลับไปทบทวนตัวเลือก อย่าใช้ผ้าทดแทนหมดไปกับการประกอบซับซ้อนที่ผลไม่สามารถนำไปใช้กับข้อเสนอใดที่ยังพิจารณาอยู่
สำหรับขั้นทำเสื้อถัดไป ส่งคำสั่งที่จำกัดชัดว่าใช้ผ้าตัวเลือกจริงชิ้นใด การเปรียบเทียบใดรองรับการเลือก และชิ้นประกอบใหม่ยังต้องพิสูจน์ผลอะไร แยกการอนุญาตให้ทำชิ้นทดลองออกจากการยอมรับผลที่ยังไม่เกิด หากสิ่งทดแทนเปลี่ยนขั้นของตัวอย่าง ให้ระบุการตัดสินด้านรูปลักษณ์หรือโครงสร้างที่ยังพักไว้โดยเฉพาะ คู่มืออนุมัติตัวอย่างช่วยกำหนดขอบเขตการยอมรับ ส่วนคู่มือวางแผนทดลองตัดเย็บช่วยส่งต่อคำถามของรายละเอียดจริง
การจัดสรรเสร็จเมื่อช่างรู้ว่าใช้วัสดุใดกับงานใด รวมบริเวณที่ต้องสงวนไม่ให้เปลี่ยนสภาพ ไม่ใช่เมื่อคำขอตัวอย่างทุกฉบับได้รับของบางอย่างกลับมา หากสิ่งที่ส่งมาเพียงพอต่อการสำรวจ แต่ไม่พอตัดสินผ้าสุดท้าย ต้องคงความต่างนั้นไว้ในงานถัดไปด้วย
การตัดสินใจและบันทึกของคุณ
| ตรวจสอบ | ตัดสินใจ | เก็บไว้อ้างอิงด้วย |
|---|---|---|
| สวอตช์ | ตัดสินใจว่าพื้นผิวและสีเหมาะสมหรือไม่ในการเปรียบเทียบที่ใหญ่กว่า | รหัสตัวอย่าง เงื่อนไขการดู และคำถามของแผงที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข |
| ชิ้นผ้าขนาดใหญ่ | ตรวจสอบจังหวะที่มองเห็นได้ทั่วทั้งโครงร่างแผงที่เกี่ยวข้อง | ขนาด ด้านหน้าของผ้า ทิศทางความยาว และบันทึกการจัดวาง |
| ผ้าตัวอย่างเป็นเมตร | จัดทำรายละเอียดตามจริงที่จำเป็นสำหรับการตัดสินใจ | ชิ้นแพทเทิร์น พื้นฐานโครงร่างการตัดผ้า และการประมาณค่าของผู้ทำตัวอย่าง |
| ข้อมูลผลิตภัณฑ์ผ้า | ยืนยันว่าตัวอย่างที่ให้มาหมายถึงอะไร | รหัส องค์ประกอบของไฟเบอร์ GSM ความกว้างที่ใช้ได้ และการทำซ้ำรูปแบบที่วัดได้ |
| ขั้นตอนต่อไป | ระบุสิ่งที่ได้รับการยอมรับและสิ่งที่ยังคงเปิดอยู่ | วันที่ตรวจสอบ เวอร์ชันตัวอย่าง เจ้าของการตัดสินใจ และคำถาม |
คำถามสำหรับขั้นตอนนี้
ตัวอย่างสามารถรับรองลักษณะที่ปรากฏของเสื้อผ้าทั้งหมดได้หรือไม่
ผ้าชิ้นเล็กช่วยจำกัดตัวเลือกสีและพื้นผิว แต่ไม่แสดงทุกการวางบนเสื้อผ้า ใช้ชิ้นผ้าใหญ่หรือชิ้นทดลองที่เย็บแล้วเมื่อจังหวะทั้งแผง การต่อลายกระเป๋า หรือสมดุลของเสื้อผ้าสำคัญ
ฉันควรขอตัวอย่างผ้าจำนวนเท่าใด
ให้ช่างประเมินจากชิ้นแพตเทิร์นจริง หน้ากว้าง ช่วงลายซ้ำ และทิศที่ต้องใช้ แจ้ง Fred Textile ว่าต้องทดลองอะไรและขอยืนยันความยาวที่ส่งได้ เว็บไซต์ไม่กำหนดความยาวทั่วไป
มีการเผยแพร่ตัวอย่างความพร้อมจำหน่ายและปริมาณขั้นต่ำที่นี่หรือไม่
พวกเขายังคงเป็นคำถามเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ผ้าที่นำเสนอ ร้องขอด้วยเสื้อผ้า แผนสี และหน่วยปริมาณของคุณ เพื่อให้ทีมงานสามารถตอบสนองโครงการจริงได้
ควรแจกผ้าสี่เหลี่ยมเล็กขนาดเดียวกันให้ผู้ตรวจทุกคนหรือไม่
เฉพาะเมื่อรูปแบบนั้นแทนคำถามที่แต่ละคนต้องตอบได้ ชิ้นแยกช่วยดูพื้นผิวระยะใกล้ แต่อาจไม่มีพื้นที่ลำตัวหรือรายละเอียดพับที่อีกคนต้องใช้ อาจหมุนเวียนชิ้นผ้าที่ระบุชัดและยังสมบูรณ์ให้ดูกัน พร้อมเก็บข้อสังเกตแต่ละคน หากต้องตรวจพร้อมกันจนจำเป็นต้องแบ่งชิ้น ให้ถามว่าแหล่งที่มาและสภาพของแต่ละชิ้นรองรับการเปรียบเทียบหรือไม่ อย่าเรียกเศษที่ต่างกันว่าเทียบเท่ากันเพียงเพราะมาจากพัสดุเดียวกัน กันพื้นที่ทำชิ้นประกอบไว้ก่อนแบ่งส่วนที่เหลือ
เสื้อตัวอย่างของผู้ให้ผ้าใช้แทนผ้าตัวอย่างเป็นเมตรได้ไหม
อาจตอบเรื่องรูปลักษณ์บางอย่างได้เมื่อระบุผ้า การตกแต่งสำเร็จ และโครงสร้างได้ ให้เทียบช่องเปิดหรือพื้นผิวจริงของเสื้อนั้นกับการตัดสินที่แบบของคุณต้องการ วัสดุรองทรง สัดส่วน หรือชั้นผ้าที่ต่างกันอาจทำให้การประกอบของคุณยังไม่มีคำตอบ ขอเข้าดูบริเวณที่เกี่ยวข้องโดยไม่ถือว่าได้รับสิทธิ์ดัดแปลงเสื้อ เก็บข้อสังเกตที่ยอมรับไว้เป็นหลักฐานของโครงสร้างนั้น แล้วจึงตัดสินว่าแบบของคุณยังต้องใช้รายละเอียดที่เข้าถึงได้หรือวัสดุแยกก่อนทดลองของตัวเองหรือไม่
ถ้าสวอตช์ที่บอกว่าส่งซ้ำมาไม่มีฉลากเหมือนชิ้นแรกควรทำอย่างไร
แยกไว้และขอให้ผู้ให้ตัวอย่างยืนยันความสัมพันธ์กับชิ้นแรก รูปลักษณ์ตรงกันอย่างเดียวไม่พิสูจน์ว่าเป็นผ้า สภาพการตกแต่ง หรือขั้นสีเดียวกัน ระหว่างรออาจใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงทางสายตาเพิ่มได้ หากขั้นตอนถัดไปต้องพึ่งตัวตนของผ้าเดิม ให้ใช้ชิ้นที่ระบุได้หรือรอความชัดเจน อย่าใช้ชิ้นไร้ฉลากจนเปลี่ยนสภาพ แล้วภายหลังนำรายละเอียดที่ได้ผลดีมาอ้างว่ายืนยันผ้าเดิมแล้ว